Disneyland

Disneyland

Mijn zoon woont in Parijs. En ik nu ook. Even, drie dagen lang, deel ik zijn Parijse leven. Zo hebben we gisteren door Parijs gefietst. En werd Parijs opeens een dorp. Zo tjoeps, van de ene kant naar de andere kant van de Seine. Goh, ligt La Madeleine zo dicht bij L’Opera?

‘s Avonds zijn we gaan chillen in het café, met zijn Franse vrienden Loulou en Théo. Les mecs. Fles wijn erbij, en nog een. Ik met gespitste oren, om de laatste trends in het Frans te ontdekken. Zo zeggen ze te pas en te onpas ‘ un espece de’ tussendoor. En is: ‘ genre’, ook een leuk stopwoordje. In mijn Parijse au-pair tijd was dat ‘bof, alors…’

Gisteren scheen de zon in Parijs. Vanochtend kletterde het van de regen. Mooie dag om Joris, 23 jaar, te feteren op zijn dagje Euro-Disney. Hij was er de laatste keer toen hij 10 was, en wij nog in Brabant woonden. Van de weeromstuit begon hij Brabants te praten. Tussen het Frans door dan.

Parijsmam 040

Les mecs

Het was leuk, het weerzien met Mickey & Co. Maar voorlopig even genoeg. Terug in de trein verzuchtte ik: “De volgende keer dat ik ga, is over 10 jaar, met mijn kleinkinderen. ”  “Over 10 jaar?”, zei Joris. Dan is je kleinkind waarschijnlijk pas 1 jaar.”

Nou, over 15 jaar dan. Even respijt. En nu ga ik oesters eten. Want daarom ben ik OOK in Parijs.En morgen naar de tentoonstelling ‘ Le future de Paris.’ Want er moet wel wat tegenover staan, tegenover dat Disney-geweld.

Marij www.www.marijsloothaak.nl