Lezen aan de Seine

Lezen aan de Seine

Ik woon nog een dagje in Parijs. Dat betekent ‘s avonds oesters en choucroute eten in een leuke brasserie en ‘s ochtends un petit cafe en croissant terwijl zoonlief nog slaapt. Dat betekent deze keer: niet bang zijn voor een Parijs pondje erbij, want we doen alles per fiets. En dat betekent aardig wat peentjes zweten. Niet alleen van het fietsen. Of van de 28 graden. Ook van de spanning. Want elk groot kruispunt is toch een beetje Russische roulette op de fiets. Redt ze het wel of redt ze het niet. Af en toe even een kruisje slaan en een-twee-drie in godsnaam. Je zou er haast gelovig van worden. Want ik leef nog.

Als fietser word je geacht op de busbanen te rijden. Wist u overigens dat sinds de komst van het fietsenplan in Parijs elke bus 2 soorten toeters heeft? Voor de auto’s is het gewoon: Honk! Honk! Voor de fietsers zijn ze uitgerust met een vreemd soort ‘ tingeling’ toeter. Duurt even voor je het herkent. Maar heeft wel iets liefs.

Ik lijk nu wel zeurderig, maar het heeft natuurlijk iets machtigs om met je fiets door Parijs te gaan. Die stad wordt ook een beetje van jou! En enige oefening gaat zeker nog kunst baren.

Enfin, deze ochtend togen we naar het MAM; Musee d’art moderne de la ville Paris. Halve stad doorgefietst. Musée op dinsdag gesloten. Even balen. Toen maar besloten naar boekhandel Gilbert Jeune, aan de Place Saint Michel, onze slag te slaan. Veel romans van Zola gekocht a raison van 4 euro het stuk. ik heb nu de halve ‘ Les Rougon-Macquart’ bij elkaar.  

Dan ‘op zijn au-pair’s’  een stokbrood kopen, stuk chocola erbij, pak jus d’orange. En in de zon, aan de Seine zitten lezen. Als een godin in Frankrijk. 

Vanavond eten in Joris zijn ‘ Resto Favo.’  Eerst nog even bier drinken met zijn vrienden in de stad. Morgen weer naar huis. Maar ik kom gauw weer terug! Begin augustus gaat Joris op vakantie, en trek ik 2 weken in zijn chambre.  

Om te gaan lezen aan de Seine…

Chillen aan de Seine

Chillen aan de Seine

Marij www.www.marijsloothaak.nl