chocolaNet mijn laatste chocoladeletter achter de kiezen. Weet u, voor één ding kunt u me ‘s nachts wakker maken. Nou ja, voor twee. Maar ik wilde het nu even over dat éne ding hebben. U kunt mij ‘s nachts altijd wakker maken voor chocolade. Pure chocola, wel te verstaan.
Jawel, dit stukje gaat over vrouwen en chocola. Het is een heel zielig stukje. Want het is een verslaving en we kunnen er niets aan doen. Wij hebben chocola nodig. Want chocolade zorgt voor de aanvoer van serotonine in de hersenen. En dat is goed voor ons humeur. Wij arme vrouwen hebben nu eenmaal iets méér last van een schommelend humeur. Kunnen we óók al niets aan doen. Dat is de schuld van de hormonen.
Pure chocolade is gezond; het zit boordevol anti-oxidanten. En daar blijf je jong bij. Anti-oxidanten zitten ook in kikkererwten en groene thee overigens. Dan eet ik toch liever chocola. Nu heb ik onlangs nieuwe chocola ontdekt. Pure chocolade met rode peper van Lindt. Nou hou ik helemaal niet van rode peper. Maar in dit geval haalt de rode peper nét de smaak van de chocola naar boven. Verrukkulluk!
Thuis heb ik de tabletten geparkeerd in mijn ijskast. ‘s Avonds laat mag ik één stukje, heb ik met mezelf afgesproken.
Dan neem ik een hapje van de chocolade en trek even een zuur gezicht. Want 72% cacao kan ook wel eens héél erg bitter smaken. En stroef. Net alsof je het cupje van de Nespresso leeg likt. Eén stukje mag ik. Maar mét het laatste kruimeltje chocola smelt mijn standvastigheid. Hoezo? Waarom mag ik maar één stukje? Wie zegt dat? Ik verman mezelf. En dat is al heel wat voor een vrouw. Ik doe de ijskast ferm dicht en zet de TV aan.
En dan beginnen ze te zeuren, die chocoladetabletjes. “Twasssss lekker, he?”, slist er eentje. “Smelt zo heerlijk in je mond”, zeikt een ander tabletje. “Romig, bitter, zoet, vet, anti-oxidantjes…”  slijmt het derde stukje.
De smerige, zoete verleiders. Ik voel me een beetje als Eva, met de slang en appel. Of als Alice in Wonderland met die cake waarop stond: ‘Eet mij!’
Getergd probeer ik de discussie bij Pauw te volgen. Dan houd ik het niet meer. Ik ruk de ijskast open. Scheur het papier los. En vreet alle tabletjes achter elkaar op. Vervolgens ben ik kotsmisselijk. En slaap de hele nacht niet, want in chocolade zit óók nog eens cafeïne. U kunt mij dus niet wakker maken voor die pure chocolade. Ik sliep namelijk sowieso al niet. Ja, ja, ja… ik weet het: zo komen snoeperds dus te pas.
Marij
P.S. Enne… voor dat ándere ding kunt u me ook niet wakker maken. Ik ben nogal eenkennig… :)