Kijk eens goed naar de foto hier boven. U ziet een mevrouw bij een fiets. In Amsterdam. Niets bijzonders zult u denken. Ware het niet dat deze mevrouw 6 1/2 week geleden een nieuwe heup heeft gekregen. Een total hip operatie heet zoiets. En dat deze mevrouw na het nemen van deze foto op de fiets stapte en uit het beeld fietste. Voorzichtig toen nog, want dit was de eerste keer met haar nieuwe heup. Maar nu fietst ze alweer als vanouds over de Amsterdamse grachten.

Nou heb ik gelukkig geen ervaring met operaties en wat daar allemaal bij hoort. Daarom bekeek ik mezelf van een afstandje en wist niet wat ik zag.

Het was alsof ik de hoofdrol speelde in een bizarre film. Het was alsof het mij niet echt zelf overkwam. Met een ambulance te worden opgehaald van het vliegveld. Op een brancard de ziekenhuisgangen door. De groene gewelven van de operatiekamer. Verplegers die je wassen in je ziekenhuisbed. Met krukken lopen. En, voor mij het hoogtepunt van bizarheid; vijf dagen na de operatie met een liftje met rolstoel en al een busje in te worden gezet. Argh… Dit ben ik niet. Maar god zij dank, god zij dank, het was allemaal tijdelijk.

Want ik fiets weer door Amsterdam. Alsof er nooit iets is gebeurd. Ik loop weer trappen en ik wandel weer. Ik ben weer aan het werk.

Mijn operatie vond plaats in het Hospital Clinica Benidorm en mijn revalidatie in Ciudad Patricia, beiden in Benidorm, Spanje. Wie het fijne wil weten van de mogelijkheid van heupoperatie en – revalidatie leest mijn blog die ik in Spanje bijhield: https://heupinspanje.health.blog

Ik ga weer even fietsen…